وقتی F5 BIG-IP را فقط به چشم یک لودبالانسر ساده ببینیم، معمولاً طراحی در همان چند pool و virtual server خلاصه می‌شود. اما در عمل، پایداری سرویس بیشتر از هر چیز به چند تصمیم کوچک بستگی دارد: health monitor درست، انتخاب persistence مناسب، SSL profile تمیز، و اینکه بدانیم در زمان خطا دقیقاً از کجا باید شروع کنیم. این نوشته قرار نیست آموزش کلیک‌به‌کلیک F5 باشد. بیشتر یک چک‌لیست فنی است برای زمانی که می‌خواهیم یک سرویس وب را پشت F5 BIG-IP LTM قرار بدهیم و بعداً درگیر قطعی‌های مبهم، sessionهای گم‌شده یا pool memberهایی که ظاهراً up هستند ولی...